Blog Pure-Me-Retreats

Loverdose ‘Lieve Dave’ (brief aan Dave Roelvink)

loverdose

Deze blog verscheen op vrijdag 30 september op Loverdose.nl maar helaas crashte de site door de vele bezoekers. We werken heel hard om de site zsm weer running te krijgen. Tot die tijd is de brief hier te lezen! 

 

Lieve Dave,

Ik moet je via deze brief even m’n excuses aanbieden. Net als veel andere Nederlanders had ik ook een mening over jou. Niet doordat ik je persoonlijk kende of omdat ik me in je had verdiept. Nee, het had meer te maken met de achterklappagina van Nu.nl (guilty pleasure) en je vader die zich op een bijzondere manier profileert.

Maar hierbij dus mijn excuses. Toen ik las dat je deel zou nemen aan 1 van mijn favoriete programma’s had ik zo m’n bedenkingen. Wat zou jij, als verwend vaderskindje, nou gaan presteren in de jungle tijdens Expeditie Robinson? Ik dacht namelijk dat er achter de absurd goede looks een arrogant, verwend nest schuilde. Boy was I wrong! Waar we het eerste half uur van de eerste aflevering nog een beetje lacherig over je deden, stelden we heel snel onze mening bij.

Allereerst, man wat een knapheid. Je weet dat ook wel van jezelf maar dat valt in deze setting totaal niet op. Menig vriendin die ik spreek op donderdagochtend heeft het al weer over jouw waanzinnig mooie ogen. Oké, dat lijf komt misschien ook wel even ter sprake. Maar vertel dat maar niet aan mijn wederhelft goed? Hallo, mogen wij naast al die prachtige dames in strakke bikini’s (hoe blijft dat allemaal zitten tijdens die proeven??) ook wat leuks hebben om naar te kijken? Hoe lief opa Bartho Braat ook is, het float onze boat natuurlijk niet! Maar Dave, je bent meer dan die goede looks, dat wordt elke aflevering duidelijker.

Het geen wat het meest opviel was hoe dankbaar je bent dat je daar bent en mag meedoen. Dat in combinatie met het feit dat jij je als een malle ontpopt tot een supergemotiveerde Robinson, zorgde ervoor dat we hier op de bank zelfs een beetje fan werden. We lachen om je heerlijke Amsterdamse accent en je humor. Je hakt je als een malle met de machete door de jungle, bouwt hutten en vecht je elke proef naar de overwinning. Kijk, RTL buit natuurlijk jouw deelname wel wat uit. Als je bijna wordt aangevallen door een slang moet dat 3 keer herhaalt worden en als je op je gezicht gaat omdat jullie team het beuken met die balk niet helemaal snapt moet dat ook weer vol in de herhaling. Er is echt geen enkele noodzaak om jou zo dopey neer te zetten. Heel Nederland is bezig hun mening over je bij te stellen dus het is niet meer dan fair om te stoppen met dat soort fratsen!

Wat ik gisterenavond echt heel sterk van je vond, was dat je bij de eliminatie van Lex toen hij er naar vroeg, hem zonder blikken of blozen netjes uitlegde waarom jullie op hem hadden gestemd. Helder en duidelijk, niks achterbaks maar gewoon recht voor z’n raap. “Dat is het spel Amigo”. Netjes Dave! Je bent duidelijk bezig om een heleboel harten te stelen. Laten ze dat maar eens op Nu.nl publiceren!

Kortom, ik ben dus fan. Nog niet zo erg dat ik ook je reallife soap ‘Dave gaat het huis uit’ ga kijken (dat is nog 1 stapje te ver) maar ik vind je tof! Dus een baco-tje als je ooit in Zeeland bent kunnen we zeker doen! 🙂 En je zit nu ook nog in het team met mijn andere favoriet, Anna Nooshin, dus nu kan m’n donderdag helemaal niet meer stuk!

Wat zou het nog beter maken? Misschien dat gele zwembroekje van je vader? 🙂

 

Liefs,

Mandy

 

Photocredit: http://www.expeditierobinson.nl

0
0

Nieuwe Retreat! De 40+ & Fabulous-Retreat!

Vrouwen boven de 40 hebben vaak jaren achter de rug waarin veel voor anderen werd gezorgd (bv voor kinderen), er veel rekening werd gehouden met anderen (familie, partner) en veel eerste keren werden beleefd (baan en huis). Wegens grote vraag heeft het team van Pure Me Retreats een retreat speciaal voor de 40+ vrouw gecreëerd.

 

Tijdens de 40+ & Fabulous Retreat draait alles om jou! Tijdens de retreat ga je aan de slag met onze coach Caroline om inzichten te verkrijgen over waar je nu staat in het leven en hoe je wilt dat de toekomst er uit komt te zien. Tijd om de balans op te maken!

 

Het prachtige landhuis ligt midden in de Zeeuwse natuur er zorgt ervoor dat je los komt van alle prikkels en echt tot rust kunt komen. Je gaat genieten van een heerlijke ontspanningmassage. Onze yogaleraar zorgt voor diepe ontspanning tijdens de yoga en meditatielessen. Onze kok Kenneth zorgt voor de inwendige mens met zijn heerlijke pure en biologische gerechten.

 

De eerste 40+&Fabulous-Retreat is van dinsdag 12 april tot 15 vrijdag april.

 

De 40+ & Fabulous-Retreat is vanaf vandaag te boeken via deze link!

 

 

Photocredits

LittleWanderbook

 

1
1

Aankondiging data nieuwe Mini Retreats

 

Na alle prachtige artikelen die zijn verschenen over onze retreats kwamen er veel vragen over de mini retreats.

 

Voor alle mensen die niet zo lang weg willen zijn van huis, niet heel veel vakantiedagen over hebben óf gewoon graag een mini retreat willen doen, hebben we goed nieuws;

 

Wegens de vele aanvragen hebben we besloten in het voorjaar drie mini retreats te organiseren!

 

Data:

Mini Mommy&Baby-Retreat Di 5 April tot Vrij 8 April

Mini 20&30-Something-Retreat Vrij 8 April tot Ma 11 April

Mini Mommy-2-be-Retreat Di 12 April tot Vrij 15 April

 

Klik hier voor de uitgebreide informatie

 

Er zijn al een aantal plaatsen geboekt dus wacht niet te lang en boek nu!

0
1

10 Tips voor een vliegreis met een dreumes!

Zoals jullie in m’n blogs hebben kunnen lezen is voorbereiding erg belangrijk, maar is het nog belangrijker dat je meegaat in de flow van het moment. Ook als je zo stom bent geweest om de geldigheidsdatum van de tickets niet goed dubbel te checken.

Dus de gratis tip die ik alvast meegeef; check altijd dubbel of je tickets nog de juiste geldigheid hebben bij terugreis. Hiermee voorkom je dat je alleen moet reizen. Dat gezegd hebbende; hieronder vind je 10 tips waar je je voordeel mee kan doen als je een (verre) vliegreis wilt gaan maken met je dreumes.

 

1) Plan de vliegreis zoveel mogelijk ’s nachts
Je hebt de meeste kans dat je dreumes veel slaapt als de vlucht tijdens een nacht is. Veel intercontinentale vluchten vertrekken ’s avonds en zijn daarmee erg geschikt. Ik heb Duncan ’s middags wat langer laten slapen in de auto en zo bedtijd iets opgerekt. Dat heeft zich in ons geval terugbetaald met veel slaapuren. Als je de mogelijkheid hebt tussen een dagvlucht en een avond/nachtvlucht, neem zeker de laatste!

 

2) Geef bij je boeking een voorkeur voor een bassinetseat aan
In bijna alle vliegtuigen die lange afstanden vliegen hebben ze de ‘bassinets row’.
Dit zijn de rijen in het midden van het vliegtuig tegen de pantry of de wc’s aan waar de mogelijkheid is om een bassinet, een babybedje, aan de muur te hangen.
Je kunt deze nooit definitief reserveren maar als je deze stoelen boekt en het bij het (vroeg) inchecken nog even lief vraagt heb je grote kans om hier te worden geplaatst. Deze bedjes hebben wel een maximale lengte- en kilogrens waar je kindje aan moet voldoen. Sowieso heb je op deze rijen meer ruimte bij je voeten dus sowieso zijn het fijne plekken.

 

3) Wees voorbereid op elke situatie
Dat betekent dus luiertas-inpakken 2.0! Zorg voor genoeg schone kleding, snacks voor onderweg, flesjes (hierover later meer), luiers, luierdoekjes, luierzakjes, extra spenen, extra lievelingsknuffels, kleine cadeautjes en genoeg water. Vergeet ook niet een extra setje kleren voor jezelf in je handbagage te stoppen want je zal niet de eerste moeder zijn die voor het opstijgen onder de spuug/plas/poep/koffie zit. Een reis van 17 uur onder de poep is toch minder leuk dan in een schoon shirtje.

 

4) Verdeel de kleding en verzorgingsspullen voor je kindje over jullie koffers
Mocht er dan één koffer kwijtraken heb je altijd genoeg spullen bij je om de eerste dagen door te komen. Natuurlijk kun je wel veel spullen op je bestemming kopen maar als je niet wil dat je kind vijf dagen in een fluoriderend shirtje en broekje met I love Bali/Mexico/Cuba moet lopen doe je dus alles door twee; luiers, voeding, kleding enz! In ons geval betekende het dat, doordat Ken’s koffer achterbleef, ik de eerste week in twee jurkjes en één shirtje/shortje-combi heb doorgebracht.

 

5) Neusspray!
De beste tip die ik gehad heb is, neusspray sprayen. Kijk, ik ben geen fan van langdurig gebruik van neusspray i.v.m. het snel verslaafd eraan kunnen raken maar twee pufjes voor het vliegen durfde ik nog aan. Het helpt namelijk enorm bij het zogenaamde klaren van de oren. Omdat kindjes dat niet kennen weten ze niet goed wat ze moeten doen, doet het pijn en beginnen ze te huilen. Wij hebben gesprayd ongeveer een half uur voordat we konden boarden en toen we net in het vliegtuig zaten. Ik had de neusspray in een vakje van de Tula waardoor ik er niet naar hoefde te zoeken. Ik had ook na de douane voor het boarden warm water in het flesje gedaan en melkpoeder in de aanslag. Tijdens het opstijgen geef je dan de borst of een flesje en het slikken helpt ook bij het klaren van de oren.

 

6) Koop/huur/leen een draagzak
Ik wilde niet m’n hele kinderwagen of buggy meeslepen omdat ze er vaak niet erg zachtzinnig mee omgaan en ik geen zin had in het gesleur. Tijdens de tussenstop op Dubai hebben ze overal complimentary strollers klaar staan dus daar was ik al gecoverd. Helaas biedt Schiphol dit nog niet aan dus toen hebben we besloten om een draagzak te kopen. Duncan hangt er namelijk heel graag in en op vakantie leek dit sowieso heel handig. De Tula die ik via Dragenenzo heb besteld is echt de lifesaver van de reis gebleken. Het is een ergonomische drager die ook nog eens het gewicht van je kindje heel goed verdeelt. Duncan hing er heerlijk in, dicht tegen me aan en valt negen van de tien keer in slaap. Tijdens het vliegen hield ik de Tula aan en hing/zat hij op m’n schoot in dezelfde houding. Ik heb hem wel ook in de bassinets gelegd en op m’n schoot gehouden maar de lange periodes slapend waren in de Tula.

 

Duncan slapend in de Tula Babycarrier

 

7) Check of er organisaties zijn die babyspullen verhuren
Ik heb nogal een hekel aan sjouwen met veel spullen en ben inmiddels redelijk bedreven in light packing. Vergeet dat maar als je met een baby of kind reist.
Toen ik de site BaliBaby had gevonden, bleek dat je daar tegen heel redelijke prijzen allerlei spullen kon huren. Denk aan buggy’s, bedjes, speelgoed, sterilisators, transfers met autostoeltjes, noem het maar op. Ik besloot een buggy en wat andere spulletjes te huren en deze stonden netjes voor me klaar in het hotel toen ik aankwam. De eigenaresse van BaliBaby is de Australische Helena die heel vriendelijk is en je met raad en daad bijstaat.

 

Buggy en speelgoed via Balibaby.com

 

8) Maak goodiebags voor je medepassagiers
In de categorie ‘beter goed gejat dat slecht bedacht’, de goodiebags.
Toen ik dit voorbij zag komen op Facebook vond ik het briljant. Ik weet namelijk nog dat ik bij heel veel lange vluchten altijd dacht; ‘ah nee he, toch geen baby naast/achter/voor me’. Ik weet het, extreem hypocriet! Stel je voor dat er een leuk pakketje voor je ligt met een briefje uit naam van de baby/dreumes met chocolade, snoepjes en oordopjes. Dan ben je toch instant al minder geïrriteerd als zo’n kindje even begint te huilen bij het opstijgen? Ik heb een avond gewijd aan het maken van de zakjes maar door alle stress en het alleen reizen heb ik ze niet meer kunnen neerleggen. Ik heb de eerste week in Bali dus geen gebrek gehad aan chocolade 😉

 

9) Drink een wijntje
Ik weet dat Doutzen en de volledige Victoria’s Angels crew ons aanraadt om vooral geen alcohol te drinken maar juist liters water weg te klokken tijdens een vlucht. Sorry, maar ik ben geen topmodel en kon dat wijntje goed gebruiken om even wat te ontspannen. Vond ik het lekker smaken? Niet echt, maar het hielp wel met inslapen met een dreumes op m’n schoot en een pinnige Duitse naast me.

 

10) Relax!
Dit is misschien een beetje dubbel want vliegen met een dreumes klinkt bij voorbaat al iets om een halve paniekaanval van te krijgen. Maar als jij rustig bent/blijft is je kindje dat ook. Hij of zij voelt heel goed aan wanneer jouw stresslevel thought the roof gaat en doet dan gewoon lekker mee. Als er even gehuild wordt, dat stopt vanzelf. Je hebt goodiebags neergelegd dus de mensen om je heen zijn te druk met hun chocolade of hebben hun oordopjes al in.
Blijkt je kindje er eentje dat blijft huilen? Weet dan dat dit ook stopt, je kindje wordt vanzelf moe. Neem nog een wijntje en boeiend! Voor je het weet is de vlucht voorbij en zie je die mensen nooit meer.

 

En zie je een struggelende moeder met kindje alleen reizen? Vraag haar of ze hulp nodig heeft. Dit wordt erg gewaardeerd en herstelt haar geloof in de mensheid.

 

Geloof me; als ik het kan, kan jij het ook.

 

Succes!

0
0

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes, slot!

Ik kijk gestrest Smile! We're in paradise!de hal in waar zo’n 300 paar ogen me vragend aankijken terwijl er ongeveer 100 man door elkaar roept; ‘Miss, you need taxi? Very cheap!’. Duncan kijkt verbaasd naar dit alles en besluit dat hij er wel klaar mee is. Hij zet een flinke keel op en ik voel me het zweet uitbarsten. Want, als de bestelde taxi met kinderstoel er niet is, moet ik óf wachten tot het hotel iemand stuurt óf hier een betrouwbaar iemand zien uit te pikken. Ik heb nogal een grote fantasie dus ik zie al een soort The Voice/Idols afvalrace voor me maar terwijl ik sta weg te dromen staat er ineens een Balinees voor me met op een bordje in sierlijke letters geschreven: Welcome Miss Mandy, Mister Kenneth and Baby Duncan!

 

Yes! De chauffeur zag natuurlijk een veel te bleke vrouw met wallen tot op haar knieën, een krijsend kind en dacht; ‘fijn, dat zijn mijn gasten!’. Als hij dit al denkt laat hij het niet merken en vraagt met een grote glimlach;’ you husband not here?’. Na al die uren stress wegdrukken overvalt me ineens het besef dat ik helemaal alleen met Duncan aan de andere kant van de wereld ben, Ken niet bij me is én we ook nog niet weten wanneer hij er weer gaat zijn. Ik begin te huilen waardoor deze man verstijft en me aankijkt alsof hij water ziet branden. Ik veeg m’n tranen weg en vertel hem dat ik alleen ben gereisd en dat Ken pas later komt. Hij heeft duidelijk medelijden met me en ik gok dat hij zich afvraagt of ik de hele weg naar Sanur ga huilen. Ik besluit dat we alles nog even moeten inhouden en vrolijk met hem mee gaan. Tijdens de rit kletst hij er vrolijk op los en voor ik het weet komen we aan bij ons hotel.

 

Als ik uitstap voel ik de warme lucht, ruik ik de heerlijke zoete geur van de Frangipani en zie ik het prachtige hotel in Balinese stijl, Griya Santrian. Ik ben hier 4 jaar geleden al eens geweest maar was toch even vergeten hoe prachtig het hier is. We worden extreem vriendelijk begroet door de mensen van het hotel. Het voelt bijna alsof we familieleden zijn die ze weer op bezoek krijgen, We krijgen een heerlijk tropisch welkomstdrankje en ik voel alle stress van me afglijden. De aardige meneer van het hotel zegt; ‘no worries miss Mandy, we will take care of you here!’.

 

We redden het hier wel!

 

Lees aanstaande vrijdag onze blog met tips voor een vliegreis met een dreumes!

0
0

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes! Part 4

Naast me staat een jonge vrouw van een jaar of 30 met een trolley. Ze heeft duidelijk gezien dat ik even niet meer weet hoe ik het allemaal moet doen. Ze stelt voor om een tas van me over te nemen en met ons mee te lopen naar de gate. Maya komt uit Gambia en heeft net een jaar in Amsterdam gewoond. Ze is echt een soort reddende engel voor mij want Duncan vindt duidelijk dat hij is gestoord in z’n nachtrust en is niet blij. Eén tas van 7 kilo minder om m’n lijf scheelt echt een hoop en ik kan met één vrije hand al beter ervoor zorgen dat Duncan niet in Gremlin-modus gaat. Al kletsend lopen we naar de gate. Er zat maar weinig tijd tussen de transfer dus eenmaal bij de gate aangekomen neem ik afscheid van Maya, bedank haar voor haar hulp en mag direct doorlopen om te boarden. We hebben nog een reis van ruim 9,5 uur voor de boeg en vol goede moed klimmen we het vliegtuig in.

 

Omdat we ook in dit vliegtuig dezelfde plaats hebben weet ik precies waar ik moet zijn. Als ik bij m’n stoel komt zit er een deftige Duitse dame die naar mij en Duncan kijkt alsof we melaats zijn en onder de open zweren zitten. Ik zeg haar dat ze op mijn plaats zit en ze begint een heel discussie. De tassen lijken nog zwaarder te wegen, Duncan begint te mopperen en ik voel een, in onze familie bekend, Leenpoel-driftje aankomen. Voordat ik alle frustratie van de afgelopen 24 uur op haar kan botvieren komt er gelukkig een stewardess aan die mijn ticket checkt en de Duitse dame vriendelijk doch dringend verzoekt om een plaats op te schuiven. Het is erg maar ik denk; ‘1-0 voor Nederland!’.

 

Duncan en ik onderweg van Dubai naar Denpasar

 

We installeren ons, Duncan weer veilig in de Tula en de stewardess komt naar ons toe met een tasjes vol chocolade en spulletjes uit de eerste klas. Ze geeft aan dat ze gehoord heeft van de crew van de vorige vlucht dat ik alleen reis en wilde me een hart onder de riem steken. Ik knuffel Duncan en nog voor we opgestegen zijn valt hij alweer in slaap. Ik kan het niet laten en lach triomfantelijk naar de Duitse dame. Duncan ligt weer in coma en ik besluit zoveel mogelijk slaap te pakken. Na een uur of 6 word ik wakker van Duncan die aan het lachen is. Hij is naar de Duitse dame aan het lachen en blijft proberen haar aan het lachen te maken. Nu is het moeilijk om naar te blijven doen tegen zo’n grappig en lief mannetje dus ze geeft haar verzet op en lacht terug. De rest van de vlucht wisselen we af met eten en spelen. Duncan heeft inmiddels alle passagiers om ons heen ingepakt met zijn guitige lach en hij krijgt zelfs een oude Amerikaanse zakenman zover dat hij Nijntje voorleest.

 

'Meneer, wilt u voorlezen?'

‘Meneer, wilt u voorlezen?’

 

We zijn er bijna

We zijn er bijna!

 

Een uurtje voordat we moeten gaan landen besluit Duncan dat het weer genoeg is geweest en valt weer in de Tula tegen me aan in slaap. Ik prijs me extreem gelukkig dat het zo’n braaf kind is. Hij slaapt door de landing heen en wordt pas wakker als we richting de bagageband lopen. De man van de Duitse dame is opgedragen dat hij mijn tassen moet dragen en als ik eenmaal mijn koffer heb neem ik afscheid van ze, aait de vrouw Duncan over zijn hoofd en zegt; ‘liebes kind!’.

 

IMG_8261

 

We lopen de aankomsthal in en daar staan ongeveer 500 mensen hysterisch te roepen naar de aangekomen toeristen. Oké, vindt hier maar eens de chauffeur die op ons staat te wachten. Ik zoek en zoek maar zie nergens onze namen op de bordjes.

Oh nee hè….

 

Wordt vervolgd..

0
0

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes, de ongecensureerde versie. Part 3!

Vliegtuigmaaltijd mét wijn

Ik til Duncan weerin de Tula, iets waar hij natuurlijk nadat hij vrijheid heeft geproefd niet meer in wilde. Ik win de worstelpartij op een manier waar Dennis van der Geest trots op zou zijn en ga op m’n plaats zitten. De stewardessen hebben twee jonge Spaanse vrouwen een rij naar voren gezet zodat ze naast hun andere vrienden kunnen zitten. Begrijpelijk, want hoe gezellig is het om naast elkaar te kunnen zitten. Ik had hier gezellig naast m’n eigen man willen zitten. Maar ik baal daarnaast ook wel dat ik niet wat extra ruimte heb. Duncan begint natuurlijk gelijk te lachen en gek te doen naar de dames en die smelten gelijk.

 

Ik heb Duncan vlak na aankomst op Schiphol al een keer gesprayd met neusspray omdat dit helpt bij het klaren van de oren en doe dit vlak voordat we opstijgen nog een keer. Hij hangt/zit nog steeds veilig tegen me aan in de Tula. Ik merk dat hij hier rustig van wordt en besluit hem zoveel mogelijk bij me te houden. Ik heb zijn flesje in de aanslag en als we beginnen met taxiën geef ik hem rustig de fles. Als we opstijgen heeft ‘ie hij wel even last van z’n oren en begint te huilen. Gelukkig duurt dit maar even en zie ik dat zijn ogen zwaar beginnen te worden. En zo, ongeveer 10 minuten na het opstijgen, halleluja, hij slaapt! Voor een jongetje dat normaal standaard om 19 uur in z’n bedje ligt, is deze (nacht)vlucht die om 21.40 vertrekt erg laat. Met de combinatie van alle prikkels en de verlate bedtijd is het dan ook niet gek dat hij in een diepe slaap valt.

 

Na het opstijgen komt de stewardess langs om de bassinet te installeren. Ze geeft aan dat ik hem erin kan leggen zodat ze kan kijken of het past. Ik besluit dit nog niet te doen omdat hij nog maar net is ingeslapen. Ik laat hem liever even diep in slaap komen voordat ik hem ga verleggen. De stewardessen beginnen aan de voorbereidingen voor de maaltijd en ik kan zowaar als ze langskomen, met Duncan in de Tula, gewoon rustig m’n eten opeten. Ik heb er een wijntje bij besteld zodat de zenuwen wat gaan liggen en ik hopelijk ook wat kan slapen. Na m’n zwangerschap kan ik toch iets minder goed tegen alcohol. Lees: ik sta na twee wijntjes op tafel. Dit wijntje helpt me wat te ontspannen. Ik leg Duncan in de bassinet, strikt genomen past het niet maar alles ligt binnenboord en hij slaapt door. Voordat ik het weet lig ik ook te slapen. Ruim 4,5 uur later word ik wakker en Duncan slaapt nog steeds. De Spaanse vrouwen naast me liggen ook nog voor pampus.

Duncan in bassinet
Zo’n half uur voor de landing wordt Duncan wakker. Hij eet een broodje, flirt weer wat met de Spaanse dames (van wie zou hij dat hebben?) en is eigenlijk heel erg braaf. We landen op Dubai Airport. De eerste 7 uur zitten erop! Het is lokale tijd 6.06 uur en zo’n 31 graden. We hebben het ‘geluk’ dat we via een trap het vliegtuig mogen verlaten en dus direct getrakteerd worden op de hitte. Ik ben normaal zo’n irritant persoon die dat geweldig vind maar nu met Duncan plus ruim 7 kilo per tas aan m’n lijf vind ik het iets minder leuk. We stappen in de bus die ons in 20 minuten naar de gate brengt. Duncan vindt dit allemaal duidelijk niet leuk en zet het regelmatig op een huilen. Ik probeer hem zo goed en zo kwaad als ik kan rustig te houden. Eenmaal met pijn en moeite door de lange rij voor de douane kijk ik ontredderd om me heen en ben overduidelijk aan het struggelen met de zware tassen. Net als ik denk; ‘mental note to self; als ik ooit een moeder alleen met d’r baby zie reizen dan draag ik haar tassen’ hoor ik naast me; ‘Miss do you need some help?’

 

Wordt vervolgd..

1
1

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes, de ongecensureerde versie. Part 2!

duncan en ik op weg naar Dubai

Oke, Duncan hangt nog steeds rustig te hangen. Ik daarentegen probeer alle noodzakelijke dingen uit Ken z’n koffer te sleuren en in mijn koffer te proppen. Dat hoorde namelijk ook bij de supervoorbereiding; alle spullen verdeeld over twee koffers voor het geval dat er een koffer zou kwijtraken. De tijd dringt want over 5 minuten gaat de incheckbalie dicht. Ik check ons in, geef Ken een snelle kus en ga in de rij staan voor de douane. Ik heb Duncan in de nieuwe Tula draagzak, mijn handbagage en de Cowboybag Diaperbag aan m’n beide armen. Ik voel me een pakezel en merk nu pas hoe zwaar deze tassen zijn. Ik had bedacht dat ik gelukzalig met Duncan hangend in de draagzak door de dutyfree shops zou lopen en Ken de tassen zou dragen. Niet dus.

 

In de rij voor de douane laat Duncan z’n knuffeltje vallen. Ik kijk om me heen; meerdere mensen zien het vallen maar niemand voelt zich geroepen om het even aan te geven. Ik zet de loeizware tassen neer en pak onhandig en flink nijdig het knuffeltje op. Lang leve het elkaar helpen in Nederland! Na tien minuten op en neer hopsen met Duncan om hem rustig te houden zijn we aan de beurt. De douaneambtenaar pakt onze paspoorten aan en vraagt; ‘Mevrouw, uw kindje heeft een andere achternaam dan u, heeft u een bewijs dat u zijn moeder bent?’ Op dat moment staat mijn hart even stil door alle stress en de mogelijkheid dat deze man denkt dat ik bezig ben met het ontvoeren van een baby. Ik zie al hele afleveringen van ‘Ontvoerd’ voor me en kijk of ik John van de Heuvel al zie komen aanstormen. Godzijdank herinner ik me dat ik in mijn supervoorbereiding ook een kopie van zijn geboorteakte heb meegenomen. Ik overhandig snel het papier en de man bestudeert het grondig. Ik vraag me af waarom het zo lang duurt. Hij kijkt me aan en zegt; ‘en? Heeft u de snoetenpoetsers nog meegenomen?’. Ik kijk hem aan alsof ik water zie branden en begrijp pas, als hij mij de geboorteakte teruggeeft, dat ik de checklist voor in het vliegtuig erachter had gestopt. Wie had er gedacht dat deze nors kijkende mannen ook humor hadden?

 

Ik wissel bij ABN AMRO geld om, moet ook nog een flesje warm maken en heb nog vijf minuten voordat de gate sluit. Ik vertel het verhaal aan de aardige medewerker van de ABN en hij regelt dat zijn collega het flesje warm maakt terwijl hij de valuta uittelt. Ik bedank ze voor het meedenken en loop snel door naar de gate. Daar aangekomen mag ik gelijk doorlopen en met wat hulp van de Emirates stewardessen installeer ik me met Duncan op onze plaats. We hebben bassinet-seat, wat betekent dat we na het opstijgen een soort bedje voor ons aan de muur krijgen waar Duncan ingelegd mag worden, mits hij niet te groot is. Aangezien Duncan een grote dreumes is vrees ik het ergste maar ik besluit me daar niet te druk over te maken. De stoel naast me is leeg. Ik slik een keer want ik was al best zenuwachtig voor deze reis met z’n drietjes en nu zit ik hier alleen. Ik zie de voordelen wel in van de lege stoel en bedenk me dat ik Duncan daar misschien even kan laten zitten. Ik hijs hem uit de Tula en wil hem neerzetten als er een stewardess op m’n schouder tikt; ‘sorry maar deze dames komen hier zitten. Jammer…

Wordt vervolgd..

4
1

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes! Part 1!

Klaar voor vertrekDaar staan we dan; bepakt en bezakt bij de incheckbalie van Emirates op Schiphol. Onze eerste reis met onze Duncan van 13 maanden. Mensen verklaarden ons voor gek want wie gaat er nou met een baby naar Bali?! Nou, wij dus. Ik snak naar het mooie weer, de vriendelijke mensen, het eten en de sfeer op Bali. Na jarenlang zeuren dat we er heen moesten heb ik mijn vriend zover dat we, na een pittig jaar, af gaan reizen naar Azië. Toen begon voor mij de voorpret. Vluchten checken, hotels vergelijken en onszelf voorbereiden op een lange vlucht met een dreumes.

 

TLC zou makkelijk een nieuwe serie ‘Extreme Preperation’ op me kunnen baseren want ik ben me al weken aan het voorbereiden op deze vliegreis van ruim 17 uur. Voorbereid op alle leuke en minder leuke situaties. Lees: een overvolle luiertas met voedsel, cadeautjes, schone kleren en nog heel veel meer. Met uiteindelijk goede afspraken over de verdeling van de taken zijn we er klaar voor. Bali, here we come!

 

Duncan hangt in z’n nieuwe draagzak nieuwsgierig in het rond te kijken en is heel rustig. ‘Dat belooft gelukkig goeds voor de lange reis’, denk ik nog. Alles is hunky dory tot de dame achter de balie zegt; ’Maar meneer mag niet vliegen vandaag. Zijn paspoort is bij terugkomst, op 3 dagen na, geen 6 maanden geldig.’

 

Dan gaat het even op zwart. Ik heb alles driedubbel gecheckt en weet dat deze regel bestaat. Hoe kan het dat ik me dan alsnog heb misgerekend? Het antwoord is simpel: we zouden eigenlijk eerder vertrekken en daarop is mijn berekening gebaseerd. Toen we uiteindelijk besloten om iets later te vertrekken hebben we er niet meer aan gedacht. Dom, stom, lomp! Natuurlijk kunnen er geen uitzonderingen gemaakt worden en is het dus definitief niet mogelijk dat hij mag vliegen. Daar sta je dan; speciale bassinet-seats op de twee vluchten, een hotel dat al is betaald en geen idee wanneer hij een nieuw paspoort kan krijgen. Mijn vriend is namelijk een Belg die in Nederland woont dus een noodpaspoort op Schiphol behoorde helaas niet tot de mogelijkheden. En nu?

 

We bellen het noodnummer van de Belgische ambassade en na vier keer bellen krijgen we eindelijk iemand aan de telefoon. Je zal maar in de gevangenis beland zijn en ze nemen maar niet op…! Er wordt ons verzekerd dat hij morgen langs kan komen en er direct een paspoort kan worden geregeld. Hij kan de vlucht dus omboeken naar morgen. De dame achter de servicebalie heeft ons al laten weten dat het ons minimaal 360 euro kost om alle vluchten om te boeken én dat we er rekening mee moeten houden dat we sowieso geen bassinet-seats meer tot onze beschikking zullen hebben. We kijken elkaar aan; dit was niet wat we hadden verwacht. We moeten beslissen wat we gaan doen. Blijven we alle drie achter en boeken we de vluchten om tegen die kosten terwijl we niet zeker weten of hij dat paspoort ook echt morgen heeft? Met het risico dat we morgen weer moeten omboeken? We vinden het zonde van het geld en zonde van het verspillen van tijd en de hotelkamer. We hakken dus de knoop door.

 

Ik vlieg vanavond alleen met Duncan.

 

Wordt vervolgd.

2
4

Samenwerking Nuna + WINACTIE!

Toen Pure Me’s Mandy zwanger was moest ze er aan geloven: de zoektocht naar dé kinderwagen. Mandy is van nature een redelijke controlfreak met de vreemde hobby om het leuk te vinden om dingen uit te zoeken en te vergelijken. En aangezien er nogal wat keuze is in kinderwagenland werden verschillende reviews gelezen, verschillende collecties bekeken en testritten gedaan.

 

‘Als stiefmoeder had ik al wel wat ervaring met kinderwagens. Lees; ik stond eindeloos te klungelen om ze in te klappen en had er de grootste moeite mee. Gebruiksvriendelijkheid stond dus duidelijk hoog op het verlanglijstje! Omdat we in Zeeland wonen en dus op verschillende terreinen wilden kunnen rijden waren ook goede, stevige banden die veel aankunnen een múst. Daarnaast wilde ik ook het ‘shaken-baby-syndrome’ voorkomen als ik in het prachtige Middelburg ga shoppen/lunchen en daar vind je nogal veel kinderkopjes. De perfecte wagen was dus mooi om te zien, ook zeker heel erg handig en hij moest ‘stil’ rijden. Alsof je het over een auto hebt!

 

Na weken alles vergelijken bleef ik bij mijn eerste keuze; de Nuna Ivvi! De Ivvi rijdt heerlijk, is super eenvoudig in te klappen en ziet er ook nog mooi uit. Een match made in heaven dus! Ik kocht ook direct de standaard voor de reiswieg erbij. Erg handig want je hebt er dus een wiegje bij op die manier. We kregen de Nuna Sena als geboortecadeau en zo is de liefde voor Nuna geboren.  Als onderneemster vind ik het belangrijk om met Pure Me Retreats zoveel mogelijk samen te werken en producten te gebruiken van lokale ondernemers. Wat ik dus ook leuk aan Nuna vond was dat ze een bedrijf zijn met Nederlandse roots.

 

 

Duncan in zijn Nuna Ivvi

 

Een paar maanden geleden werd ik via Mamaenzo.nl uitgekozen om de Nuna Rebl te testen. Ik was echt heel erg blij want deze iSize autostoel is heel erg veilig, roteert 360 graden én is eenvoudig te installeren. Zoals je hierboven al kunt lezen ben ik redelijk a-technisch en zijn autostoeltjes installeren ook niet echt mijn hobby.

 

Als grote fan van Nuna was ik dan ook door het dolle heen toen ik werd benaderd om een samenwerking aan te gaan voor Pure Me Retreats! Tijdens onze Mommy&Baby en Mommy-2-be-Retreats zullen we de Nuna Sena (reisbedje/box), Nuna Leaf (wipper) en de Nuna Zaaz (kinderstoel) ter beschikking hebben.’

Als klap op de vuurpijl mogen we ook een groene Nuna Zaaz t.w.v. 179 euro cadeau doen aan een van de Pure Me Retreats-fans!

Deze Nuna Zaaz kinderstoel heeft een stoer design met een verstelbare 5- punts gordel. Dankzij de eenvoudige hoogteverstelling met een soepel glij- mechanisme en afneembare accessoires groeit deze Nuna Zaaz mee met kinderen van zes maanden tot twaalf jaar oud. Deze kinderstoel heeft een zacht kussen voor extra comfort voor de kleintjes en is eenvoudig schoon te krijgen. De kinderstoel is 87 cm hoog, 45 cm breed en 58 cm diep.

 

Kenmerken Nuna Zaaz:
• Afneembare accessoires
• Eenvoudig schoon te maken.
Nuna ZAAZ groen

 

Wat je moet doen om deze prachtige kinderstoel te winnen?

  • Like onze Facebookpagina & die van Nuna
  • Deel het Facebookbericht met de winactie op jouw pagina
  • Vertel ons in de reacties onder het Facebookbericht waarom jij de Nuna Zaaz moet winnen!

 

De winactie loopt tot vrijdag 20 november 2015*. We maken 21 november 2015 bekend wie de winnaar is van de Nuna Zaaz!

Heel veel succes!

Team Pure Me Retreats

 

logo_nuna138693362652aaed7a8da9c

* Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd, de prijs is niet inwisselbaar tegen contanten. Alleen deelnemers die aan alle voorwaarden voldoen komen in aanmerking voor de prijs, dit wordt gecontroleerd.

Photocredits Zaaz

Mooi PR

7
1