Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes, slot!

Een vliegreis van ruim 17 uur met een dreumes, slot!

Ik kijk gestrest Smile! We're in paradise!de hal in waar zo’n 300 paar ogen me vragend aankijken terwijl er ongeveer 100 man door elkaar roept; ‘Miss, you need taxi? Very cheap!’. Duncan kijkt verbaasd naar dit alles en besluit dat hij er wel klaar mee is. Hij zet een flinke keel op en ik voel me het zweet uitbarsten. Want, als de bestelde taxi met kinderstoel er niet is, moet ik óf wachten tot het hotel iemand stuurt óf hier een betrouwbaar iemand zien uit te pikken. Ik heb nogal een grote fantasie dus ik zie al een soort The Voice/Idols afvalrace voor me maar terwijl ik sta weg te dromen staat er ineens een Balinees voor me met op een bordje in sierlijke letters geschreven: Welcome Miss Mandy, Mister Kenneth and Baby Duncan!

 

Yes! De chauffeur zag natuurlijk een veel te bleke vrouw met wallen tot op haar knieën, een krijsend kind en dacht; ‘fijn, dat zijn mijn gasten!’. Als hij dit al denkt laat hij het niet merken en vraagt met een grote glimlach;’ you husband not here?’. Na al die uren stress wegdrukken overvalt me ineens het besef dat ik helemaal alleen met Duncan aan de andere kant van de wereld ben, Ken niet bij me is én we ook nog niet weten wanneer hij er weer gaat zijn. Ik begin te huilen waardoor deze man verstijft en me aankijkt alsof hij water ziet branden. Ik veeg m’n tranen weg en vertel hem dat ik alleen ben gereisd en dat Ken pas later komt. Hij heeft duidelijk medelijden met me en ik gok dat hij zich afvraagt of ik de hele weg naar Sanur ga huilen. Ik besluit dat we alles nog even moeten inhouden en vrolijk met hem mee gaan. Tijdens de rit kletst hij er vrolijk op los en voor ik het weet komen we aan bij ons hotel.

 

Als ik uitstap voel ik de warme lucht, ruik ik de heerlijke zoete geur van de Frangipani en zie ik het prachtige hotel in Balinese stijl, Griya Santrian. Ik ben hier 4 jaar geleden al eens geweest maar was toch even vergeten hoe prachtig het hier is. We worden extreem vriendelijk begroet door de mensen van het hotel. Het voelt bijna alsof we familieleden zijn die ze weer op bezoek krijgen, We krijgen een heerlijk tropisch welkomstdrankje en ik voel alle stress van me afglijden. De aardige meneer van het hotel zegt; ‘no worries miss Mandy, we will take care of you here!’.

 

We redden het hier wel!

 

Lees aanstaande vrijdag onze blog met tips voor een vliegreis met een dreumes!

No Comments

Post a Comment